Risa-konsernet

  Bjarne Risa er død, 67 år gammal. Etter ei tids sjukdom sovna han inn 29. januar. Med han er ein svært dyktig bedriftsleiar, og ein gild, jordnær, folkeleg og omtenksom person gått bort. – Han var ein av dei beste, slik ein som har samarbeida med han gjennom fleire tiår, uttrykkjer det.
Saman med to søstre hadde han ein god oppvekst på Nærbø. Han måtte tidleg læra seg å arbeida, og som son av Georg Risa, ein av brødrene som starta entreprenørfirmaet Brødrene Risa på Nærbø, kom han tidleg med i firmaet. Alt som 14-åring fekk han seg betalt arbeid i familiebedrifta med å gjera røyr klar til utsending før han gjekk på skulen.
– Det har alltid vore arbeid og firma for meg. Me fekk det inn med teskeier. Det var ein god oppvekst, sa han i eit intervju for 15 år sidan.
Som 18-åring vart han sjåfør i firmaet, og eit par år seinare kom han med i kontorarbeidet. Sjølv om han ikkje hadde det formelle ansvaret for bedrifta, var han i høg grad med å prega utviklinga alt i desse åra. Etter ei turbulent tid på 1970-talet overlet gründerane roret til yngre krefter. Gradvis bygde Bjarne bedrifta Risa AS opp til ei solid bedrift med over 100 tilsette.
Som bedriftsleiar hadde Bjarne Risa stor integritet. Han tok aldri beslutningar før han hadde tenkt vel gjennom konsekvensane. Ikkje minst var han oppteken av at det som vart vedteke ikkje skulle skada nokon. Han var ein byggjande person, forsiktig og omtenksam. Ved å ta tæring etter næring bygde han opp fundamentet til ei solid bedrift.
Han nytte stor respekt hos forretningsdrivande så vel som konkurrentar. Han var oppteken av at arbeidsfolka i bedrifta skulle trivast, og gav dei æra for at bedrifta lukkast. Kontordøra var alltid open.
Bjarne Risa likte ikkje å stikka seg fram, «han er ein mann du knapt høyrer, men desto betre ser resultata over tiltaka han står bak», slik ordførar Eldar Odland karakteriserte han då han fekk Skjærpeprisen i 1997.
Som 18-åring møtte han Liv som han gifta seg med to år seinare. Dei bygde hus på Nærbø og fekk etterkvart tre barn. Bjarne var ein familiemann, oppteken av at familien heldt godt saman.
Bjarne Risa var glad i friluftsliv, jakt og fiske. Fram til sjukdommen ramma han, var han år etter år på reinsdyr- og elgjakt. Med hytta på Heskestad som utgangspunkt, drog han opp i fjellvatna og fiska. Ein anna kjær hobby var å samla på spesielle knivar.
I 2004 kjøpte han garden der mora kom frå på Heskestad. Avkopling og nedtrapping var det viktigaste motivet for gardskjøpet. På denne tida fekk han beskjed om at han hadde kreft. Han var likevel optimistisk, og etter operasjon fekk han beskjed om at han var frisk. Sjukdommen kom tilbake, men med optimisme og pågangsmot heldt han sjukdommen lenge i sjakk.
Mange vil sakna Bjarne Risa. Størst er saknet for familien, ikkje minst kona Liv som både budde og arbeidde saman med Bjarne i alle år.